قالب وردپرس قالب وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس آموزش وردپرس
تعامل با بیماران آلزهایمر
۲۰/۱۰/۱۳۹۵
حس شنوایی
۲۰/۱۰/۱۳۹۵

 

 

 

پاسخ وواكنش به بيمار مبتلا به آلزهايمر

 

 

 

بيماري آلزهايمر باعث مي‌شود كه فرد مبتلا بگونه‌اي متفاوت وغير قابل پيش بيني رفتار كند. برخي از آنها پرخاشگر ومضطرب شده وعده اي يك سوال و ادا را تكرار مي‌كنند. اين رفتارها باعث فشار وتنش در روابط بيمار بخصوص ميان وي ومراقب او مي‌گردد.

مهم است كه بدانيم اين رفتارها عمدي نيست. دلايل زير مي‌تواند باعث بروز آنها شود:

   ناراختي جسماني: بعلت بيماري، مصرف دارو

   تحريك زياد: بعلت: صداهاي بلند، محيط شلوغ و 

     پررفت وآمد.

   محيط غريبه : افراد جديد، ناتواني از شناسايي خانه.

   وظايف پيچيده : انجام كارهاي دشوار منزل وساير

      فعاليت‌هاي سخت.

   تعامل‌هاي محروم كننده ك ناتواني از برقراري

     ارتباط موثر با ديگران.

علت اين رفتارها هرچه كه بخواهد باشد، شما دقت كنيد كه اينگونه رفتارها را شناسايي نموده وراه‌حل مناسب اتخاذ نماييد.

 

 

 

رفتار بيمار را شناسايي ومورد بررسي قراردهيد

        · رفتار نامطلوب كدام است ؟ آيا ممكن است باعث

         آسيب به خود وديگران شود؟

        · دقيقأ قبل از بروز ن رفتار چه حادثه‌اي رخ داد؟

      آيا مسئله‌اي باعث بروز اين رفتار بيمار گرديد؟

        · چه مسئله‌اي بلافاصله پس از رفتار بيمار اتفاق

      افتاد؟ شما چگونه واكنشي به آن داشتيد؟

        · تلاش كنيد به سوالات زير پاسخ دهيد.

       چه ،  كجا  ،  كي  ،  چرا و چگونه ؟

 

راه حل‌هاي موثر را بررسي كنيد

        ·  نيازهاي بيمار آلزهايمر چيست ؟ آيا آنها بأمين      

      شده‌اند.

        · آيا مي‌توان براي كاهش رفتار‌هاي مخرب بيمار،

          محيط را مساعتر نمود.

        ·  چگونه شما مي‌توانيد واكنش خود را نسبت به

      آن رفتارها تغيير دهيد؟ آيا شما به آرامي و با     

      ايجار حمايت پاسخ مي‌دهد؟

 

سعي كنيد منبعد واكنش بهتري داشته باشيد

        ·  آيا واكنش جديد شما موثر بود؟

        ·  آيا نياز داريد كه ساير عوامل و راه‌حل‌ها مورد  

       بررسي قرار گيرند؟ اگر بله، شما چگونه

      مي‌توانيد به صورت ديگر رفتار كنيد؟

تمام بيماران آلزهايمري مشابه يكديگر نيستند. بنابر اين خانواده‌ها ومراقبين درموقعيت‌هاي مختلف به صور گوناگون واكنش نشان مي‌دهند. در زير شايعترين اختلالات رفتاري بيماران وراههاي مقابله با آن مورد بخث قرارمي‌گيرد.

رفتار‌هاي تكراري

بيمار آلزهايمري ممكن است يك مطلبي و يا كاري را مكررأ بگويد و تكرار كند .ممكن است لغتيرا بگويد و يا مرتب بپرسد. در بسياري از اين موارد بيمار در جستجوي آرامش، امنيت ومحيطي آشنا است.

ممكن است بيمار مرتب راه برود وچيزهايي كه به تازگي تمام كرده دوباده خراب كند. اين رفتارها هرچند كه بيمار  نمي سازد اما باعث فشار در

 

 

مراقب مي‌شود. درمقابل رفتارهاي تكراري مي توان به روشهاي زير واكنش نشان داد:

۱ ـ دقت كنيد ببينيد پيش از اين رفتار علتي وجود داشته است.

۲ ـ بجاي توجه به رفتار بيمار به احساسات بيمار كه باعث اين رفتار مي‌شود، توجه كنيد

۳ ـ رفتارتكراري بيمار را به يك فعاليت مبدل سازيد.

اگر بيمار مرتب دستهايش را روي ميز مي‌كشد، دستمالي به او بدهيد و از او بخواهيد كه در گردگيري به شما كمك كند.

۴ ـ صبور باشيد و به آرامي با وي رفتار كنيد.

به آرامي سخن بگوييد و اورا نوازش كنيد.

۵ ـ پاسخ بيمار را بدهيد.

 پاسخي را كه بيمار در انتظارآن است بدهيد، حتي اگر لازم باشد كه پاسخ را چندين بار تكرار كنيد.

 

 

۶ ـ بيمار را به كاري مشغول كنيد.

 ممكن است دلگير شود و بخواهد كه كاري انجام دهد. ساختاري را تنطيم كنيد و بيمار را به يك كار دلچسب براي وي مشغول منيد.

۷ ـ از تقويت كننده‌هاي حافطه استفاده كنيد. اگر بيمار سوالات خود را مكررأ مي پرسد، تاريخ روز، ساعت ، يا يادداشتها و يا عكس‌هايي را براي بيمار همراه با پاسخ يارآوري كنيد.

۸ ـ رفتار بيمار را بپذيريد و با آن كار كنيد.

 اگر رفتار بيمار آسيب زننده نمي‌باشد، اجازه دهيد تا انجام ٍآن استمرار پيداكرده و شما تلاش كنيد كه راههايي را براي كار با آنها پيدا كنيد.

۹ ـ با پزشك مشورت كنيد. 

رفتارهاي تكراري ممكن است بعلت بيماري ويا عوارض دارويي باشند، بهتر است با يك روايپزك مشورت كنيد

 

رفتار‌هاي پرخاشگري

رفتارهاي پرخاشگرانه ممكن است كلامي ( فرياد زدن ، اسم كسي را صدا كردن ) و يا فيزيكي ( زدن  ، هل دادن ) باشد. اين رفتار ها ممكن است ناگهاني و بدون دليل واضحي رخ دهد ويا از محيط ناراحت كننده اي منشأ بگيرد. هركدام كه باشد، مهم آن است كه علت عصبانيت و بد خلقي بيمار را بررسي و پيدا كنيم. درزير روشهاي موثري براي پاسخ به اين رفتارها آمده است :

۱ ـ  تلاش كنيد كه علت اصلي را پيدا كنيد

ببينيد بلافاصله قبل از اين رفتارها چه حادثه‌اي رخ داده است كه باعث بروز پرخاشگري بيمار شده است.

۲ ـ به احساسات توجه كنيد نه وقايع.

توجه به جزئيات وقايع چندان مهم نيست. به احساسات بيمار كه درپس پرده كلمات قرار دارند توجه كنيد.

۳ ـ عصباني نشويد.

با بيمار به آرامي و با تون آهسته صحبت كنيد و اطمينان بخش باشيد.

۴ ـ عوامل پرت كننده حواس را محدود كنيد.

محيط زندگي را بررسي كنيد و طوري آن را مرتب كنيد تا بروز رفتارها در آينده جلگيري به عمل آيد.

 

۵ ـ از فعاليت‌هاي آرامش بخش استفاده كنيد.

از مومسيقي مورد پسند بيمار، ماساژ و يا تمرينات ورزشي سبك استفاده كنيد.

۶ ـ به فعاليت ديگر متمركز شويد.

ممكن است كاري ويا موقعيتي باعث خشم بيمار شود. وي را به كار وموقعيتي ديگر مششغول سازيد.

 

افكار بدبينانه

به علت كاهش حافطه و سردرگمي، بيمار آلزهايمري چيزها را به گونه‌اي ديگر تفسير مي‌كند. وي ممكن است به اطرافيان بدبين شود وبه آنها اتهام دزدي، بي وفايي و ،، . . . بزن. ممكن است بيممار چيزهايي را كه مي‌بيند و يا مي‌شنود به گونه‌اي ديگر تفسير كند. در اين صورت مي‌توان از روشهاي زيراستفاده كرد:

۱        ـ دفاعي برخورد نكنيد.

ببينيد باعث ازار بيمار مي‌شود و واقعيت دروني بيمار را درك كنيد. به او اطمينان دهيد و سپس به او نشان دهيد كه يمار براي شما حائز اهميت است.

 

 

۲ ـ  جر بحث نكنيد و تلاش نكنيد تا بيمار را متقاعد سازيد.

اجازه دهيد تا بيمار عقايدش را بيان كند. با فرضيات بيمار همراهي كنيد وبه عقيده او احترام بگذاريد.

۳ـ پاسخ‌هاي ساده بدهيد.

عقايد خود را با بيمار درميان بگذاريد اما اورا مغلوب توضيحات مفصل وطولاني خود نكنيد.

۴ ـ حواس او را بكار ديگري متوجه كنيد.

مثلأ از او بخواهيد كه در كارهاي خانه به شما كمك كند.

۵ ـ از بعضي چيزها نسخه دومي نيز داشته باشيد.

اگر او در جستجوي چيز خاصي است، سعي كنيد چند تا از آن را داشته باشيد. مثلأ اگر همواره بدنبال كيف جيب بغل خود مي‌گردد، چند تا ازهمان جنس را تهيه كنيد.

 

اختلال در شناسايي

ممكن است بيمار قادر به شناسايي افراد، مكانها و يا چيزهاي آشنا نباشد. ممكن است روابط قبلي را فراموش كرده و اعضاء خانواده را به اسامي ديگر صدا كند و نسبت به مكاني كه درحال زندگي است احساس سردرگمي كند. ممكن است كارايي اشياء معمولي مثل خودكار و چنگال را فراموش كند. اين حالات بيمار براي مراقبين و اعضاء خانواده بسيار دشوار بوده و حوصله و تحمل زيادي را طلب مي كند. اقدامات زير مي‌توانند كمك كننده باشد:

آرامش خود را حفظ كنيد.

هر چند كه عدم شناسايي وصداكردن شما به نام ديگر دردناك مي‌باشد، تلاش كنيد رنج خود را به بيمار نشان ندهيد.

با توضيح مختصري پاسخ دهيد.

از توضيح مفصل و طولاني اجتناب كنيد. پاسخ كوتاه و روشن كافي است.

براي يادآوري از عكس و چيزهاي مشابه استفاده كنيد.

براي يارآوري اشخاص، مكانها و خاطرات از عكس وچيزهاي مشابه استفاده كنيد.

بيمار را با ارائه پيشنهاد اصلاح كنيد

مراقب باشيد كه توضيحات شما جنبه سرزنش پيدا نكند. مثلأ با اشاره به قاشق مي توانيد بگوييد :“ من فكر كردم آن قاشق است ” ويا “ من فكر مي‌كنم كه رضا نوه شما است. ”

مواظب باشيد كه به خود نگيريد.

فراموش نكنيد كه الزهايمر باعث فراموشي در عزيز شما مي‌گردد. حمايت و درك بيمار ازسوي شما موجب قدرداني و امتنان است.

اضطراب و بيقراري بيمار

ممكن است بيمار مضطرب وبي قرار شود وبخواهد مرتب راه برود وآرام و قرار نداشته باشد.

ممكن است در مكاني كاملأ ديگر شده و به جزئيات خاصي متمركز گردد ونيز ممكن است بيش از حد به مراقبين براي كسب توجه و راههايي تكيه نمايد. اقدامات زير مي‌تواند كمك كننده باشد.

 

به احساس حرمان وي توجه كنيد.

ببينيد چه چيزي اورا مضطرب وبيقرار كرده است.

به او اطمينان دهيد.

از جملاتآرامش بخش استفاده كنيد وبه او بفهمانيد كه شما براي مراقبت از وي آنجا هستيدم.

بيمار را به كاري مشغول كنيد.

از موسيقي، هنر ويا نوازش بيمار براي آرام كردن او استفاده كنيد.

محيط را تعديل سازيد.

سرو صدا را كن كنيد ويا در غير ايصورت اورا به محيطي آرام تر منتقل كنيد.

راهي براي تخليه انرژي وي پيدا كنيد.

ممكن است او درپي يافتن كاري براي انجام دادن باشد. مي‌توانيد براي قدم زدن بيرون برويد، توپ بازي كنيد ويا به اتفاق به رانندگي برويد.

نكاتي براي پاسخ به رفتارهاس

مشكل ساز بيمار

        · آرام باشيد و بيمار را درك كنيد.

        · حوصله كنيد و انعطاف داشته باشيد.

 

        · دلايل بروز رفتارهاي مشكل ساز بيمار را مورد  

     بررسي قرار دهيد.

        · به هيجانات بيمار پاسخ دهيد نه رفتار‌هاي او.

        · از جر وبحث اجتناب كنيد، سعي نكنيد كه بيمار

     را متقاعد سازيد.

        · رفتارهاي بيمار را ناشي از بيماري بدانيد وسعي 

     كنيد با آنها كار كنيد.

        · راه حل‌هاي مختلف را پيدا كنيد.

        · راههاي تخليه هيجانات و رفتارهاي بيمار را پيدا

     كنيد.

        · از وسايلي كه حافطه بيمار را تقويت مي‌كند   

      استفاده كنيد.

        · رفتارهاي بيمار را به خود استناد ندهيد.

        · با ديگران در مورد وضعيت و شرايط خود 

      صحبت كنيد.

        ·  زماني نيز براي استراحت خود در نظر بگيريد.

 

 

 

 

 

 

برای دانلود واکنش با بيمار مبتلا به آلزهايمر” کلیک کنید”