قالب وردپرس قالب وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس آموزش وردپرس
پیشگیری۲
۲۰/۱۰/۱۳۹۵
پاسخ و واكنش به بيمار مبتلا به آلزهايمر
۲۰/۱۰/۱۳۹۵

تعامل

 با بيمار مبتلا به آلزهايمر

 

بيمار مبتلا به آلزهايمر تغييراتي را درروشهايي كه خود را به ديگران نشان مي‌دهد و نيز راههايي كه ديگران را مي‌شناسد ودرك مي‌كند، متوجه مي‌شود. مي‌توان با استفاده از     ارتباط بيمار ومراقبين آنها را با ديگران تقويت نمود. برقراري ارتباط يعني:

        · تبادل اطلاعات، عقايد وهيجانات.

        · فرستادن و گرفتن پيام از ديگران

    · ارتباط بخش مهمي از روابط شخصي هركس مي‌باشد. از طريق ارتباط ما احساسات، افكار واحساساتمان را ابراز مي‌كنيم وخودرا به ديگران مي‌شناسانيم.

        · ارتباط بيش از يك شنيدن و گفتن است. نگرش‌ها، تون صدا، حالات چهره وحركات بدني همگي دركيفيت ارتباط موثر مي‌باشند.

ارتباطات دستخوش تغيير مي‌شود

در بيماري آلزهايمر به صور گوناگون ارتباط دچار تغيير مي‌شود. فرد مبتلا به آلزهايمر به سختي مي‌تواند خود را توسط لغات والفاظ بيان كند ودر فهم صخنان ديگران با مشكل روبرو مي‌باشد. كساني‌كه با بيمار آلزهايمري ارتباط دارند ممكن است در موارد زير بروز تغييراتي را متوجه شوند:

 

        · يافتن لغات صحسح با دشواري مواجه است.

        · تكرار مكرر لغات آشنا

        · اختراع كلمات جديد براي توصيف اشياء آشنا

        · به راحتي سررشته جملات از دست مي رود

        ·  سازماندهي منطقي كلمات با دشواري روبرو

      است.

        · صحبت به زبان مادري ويا خودماني.

        · استفاده از كلمات زشت.

        · كمتر صحبت مي‌كند.

        · بيشتر از ژست‌هاي غيركلامي استفاده مي‌كند.

به ياد داشته باشيد كه شرايط فيزيكي وداروهاي مغزي مقداري ارتباطات فرد را تحت تأثير قرار مي‌دهد. در صورت مواجه با چنين تغييراتي بهتر است با يك پزشك مشورت كنيد.

 

چگونه گوش كنيم

برقراري ارتباط با بيمار آلزهايمري به حوصله ودرك بيمار نياز دارد. اول و بيش از همه بايد يك شنونده خوبي باشيد. هنگاميكه به بيماري در برقراري ارتباط كمك مي‌كنيد نكات زير را در نظر داشته باشيد:

صبور وحمايت كننده باشيد

به او نشان دهيد كه گوش مي‌كنيد و تلاش مي‌كنيد تا گفته‌هاي اورا بفهميد.

علاقه خود را نشان دهيد

تماس چشمي خود را با بيمار حفظ  كنيد وبه او نشان دهيد كه آنچه او مي‌گويد براي شما مهم است.

آرامش و اطمينان را القاء كنيد

اگر بيماري دربيان خود با دشواري روبرو است، به او نشان دهيد كه تلاش او خالي از اشكال است. وي را ترغيب كنيد تا بيان افكارش را ادامه دهد.

به او فرصت دهيد

به او اجازه دهيد فكر كند وآنچه كه مي‌خواهد توصيف كند. دقت كنيد ككه سخنان اورا قطع نكنيد.

 از انتقاد ويا اصلاح سخنان وي اجتناب ورزيد

هرگز به او نگوييد آنچه كه اظهار مي‌دارد غلط است. بجاي آن گوش كنيد وتلاش كنيد مفهوم آنچه كه قرار است گفته شود درك نماييد. اگر براي روشن شدن مطلب لازم باشد آنچه كه فهميده‌ايد را تكرار كنيد.

 

جر وبحث نكنيد

اگر بيمار چيزي مي‌گويد كه شما با آن موافق نيستيد، اجازه دهيد همان باشد كه او مي‌گويد. جر وبحث غالبأ چيزهارا بغرنج تر مي‌كند.

حدس بزنيد

اگر بيمار كلمه غلطي را بكار برد ويا دريافتن لغت صحصح با دشواري مواجه گرديد، به وي كمك كنيد تا آن را پيدا كند. اگر منظور اورا متوجه شديد، لازم نيست كه حتمأ كلمه صحيح پيدا وبيان شود. در هر دو حالت مواظب باشيد كه باعث حرمان بيمار نگرديد.

بر احساسات متمركز شويد نه حقايق

گاهي احساسات وهيحاناتي كه بخواهند بيان شوند مهمتر از آن چيزهايي هستند كه گفته مي‌شوند. به احساساتي كه در پس كلمات پنهان شده‌اند توجه كنيد.همزمان،تون صدا وساير رفتارها مي‌تواند به شما در درك احساست بيمار كمك كند.

حواس پرتي‌هاي خود را محدود كنيد

محل آرامي را براي گفتگو پيدا كنيد تا شما دچار اختلال تمركز نشده و بيمار نيز بتواند بر افكار خود تمركز داشته باشد.

 

اورا ترغيب كنيد تابر ارتباطات غير كلامي تكيه كند

اگر فهم آن چيزيكه بيمار سعي دارد اظهار كند براس شما مشكل است. از او بخواهيد تا با ايما و اشاره آن را بيان كند.

 چگونه ارتباط برقرار كنيد

به موازات پيشرفت بيماري، برقراي ارتباط به يك چالش فزاينده مبدل مي‌شود. برقراري ارتباط مستمر وحساس حائز اهميت بسيار است ومهم نيست كه چقدر اين كار مشكل است ويا تا حد بيمار دچار سردرگمي است. اگرجه بيمار هميشه پاسخ نميدهد، اما وي هموز از برقراري ارتباط مستمر سود مي‌برد. در برقراري با بيمار آلزهايمري انتخاب لغات با دقت بايد انجام شود.

خود را معرفي كنيد

از روبرو به بيمار نزديك شويد و خود را معرفي كنيد.

 

بيمار را با نام خودش خطاب كنيد

اين نكته نه تنها حاوي ادب و احترام است بلكه به بيمار كمك مي كند تا نسبت به خود آشنايي پيدا كرده و توجهش جلب شود.

كلمات و لغات كوتاه، ساده وآشنا بكار گيريد.

بيمار را مغلوب درخواست ها وداستانهاي طولاني نكنيد. مختصر ومفيد و مطلوب به هدف صحبت كنيد. دربرخي موارد كلمات ضرب المثلي كمك كننده تر هستند.

به آهستگي وروشني صحبت كنيد

به سرعت وشفافيت سخنان خود دقت كنيد.

دستورالعمل‌هاي يك مرحله‌اي صادر كنيد

دستورالعمل هاي خودرا شفاف،ساده وهريك رادريك مرحله بيان كنيد.

دريك لحظه يك سؤال بپرسيد

اورا مغلوب سؤالات متعدد كه در يك لحظه پرسيده شود نكنيد.

 
صبورانه منتظر پاسخ بيمار باشيد

ممكن است بيمار به وقت بيشتري براي پردازش سؤال شما احتياج داشته باشد.فرصت كافي و تشويق لازم براي ارائه پاسخ را به وي نشان دهيد.

سؤالات واطلاعات را تكرار كنيد.

اگر بيمار پاسخ نداد، يك لحظه صبر كنيد ودوباره بپرسيد. جملات وكلمات قبلي را دوباره تكرار كنيد.

سؤالات را به پاسخ تبديك كنيد.

تلاش كنيد بجاي سؤال، راه حل ارائه شود. مثلأ بگوئيد: “توالت اينجا است” بجاي اينكه بگوئيد: “ آيا احتياچ داري به توالت بروي”.

استفاده از الفاظ صحيح

استفاده از الفاظي ماننند “بپر بالا ” بجاي “ سوار شويد ” باعث سردرگمي بي جا مي‌شود.

خودداري از ضمير بجاي نام

بجاي اينكه بگوئيم “بفرمائيد اين را بگيريد ” بهتر است گفته شود “ بفرمائيد اين  كلاه شما است.”

تأكيد بر كلمات كليدي

بر كلماتي كه مهمتر هستند فشار بيشتري زمان بيان آورده شود. مثلأ: “ بفرماديد اين چايي مال شما است.”

از كلمات مثبت بيشتر از منفي استفاده شود

بجاي اينكه بگوئيم “ آنجا نرويد” بهتر است گفته شود. “ اينجا بيايد. ”.

نشانه‌‌هاي بينايي اراءه كنيد.

در خواست خود را با اشاره كردن ، لمس كردن يا شروع كاردربرابر بيمار اعلام كنيد.

از امتحان كردن پرهيز كنيد.

برخي يادآوري خاطرات مفيد مي‌باشد اما از بيان آن به صورت: “ آيا يادت مي‌آيد كه ، . . . . ” و يا از بيان اظهاراتي مانند: “ تو بايد بدوني كه آن كيست “ خودداري كنيد.

توضيحات ساده‌اي را ارائه كنيد.

از بيان منطق و دليل طولاني خودداري كنيد پاسخ روشن و مختصري را بيان كنيد.

مطالب را بنويسيد

وقتي كه توضيحات كلامي باعث سردرگمي مي‌شود آنرا به زبان ساده بنويسيد.

بعدأ دوباره تلاش كنيد

وقتي بنظر مي‌رسد كه او توجه نمي‌كند، چند لحظه بعد دوباره اقدام كنيد.

با او با عزت و احترام رفتار كنيد

از صحبت بي احترامانه ونيز انگار كه بيمار درآنجا حضور ندارد خودداري كنيد.

از تون صداي خود آگاهي لازم را داشته باشيد

        · آهسته و شمرده شمرده صحبت كنيد.

        · تون آرام وموقرانه را پيشه كنيد. تون صداي

      پائين آرام كننده تر است.

        · از سخنان طلب كارانه بپرهيزيد ومسائل را آسان

      بگيريد.

        ·  از نگرش واحساسات خود آگاه باشيد. بطور غير عمدي، از طريق تون صدا با بيماران ارتباط برقرار مي‌گيريد.

توجه ويژه به حركات بدني خود بعنوان ارتباط غير كلامي داشته باشيد.

        · همواره از روبرو به بيمار نزديك شويد واز

     حركات تند پرهيز نماييد.

        · تماس چشمي را حفظ كنيد.

        · از وضعيت ايستادن خود آگاه باشيد تا مانع از

      نشان دادن پيام منفي و بي احترامانه گرديد.

        · وضعيت چهره دوستانه و مثبتي را نشان دهيد.

        · از روش هاي غير كلامي مانند اشاره كردن، ژست كاري را گرفتن و لمس كردن استفاده كنيد.

 ارتباط با كسانيكه دچار كاهش شنوايي هستند

براي ارتباط با افرادي كه از ضعف شنوايي رنج مي‌برند بهتر است نكات زير رارعايت نمائيم:

        · از روبرو به او نزديك شويد.

        · هنگاني‌كه با وي گفتگو مي‌كنيد مستقيم درمقابل

      او بايستيد.

        · توجه بيمار را با صداكردن نامش ولمس كردن

      او جلب كنيد.

        · به آهستكي و روشني صحبت كنيد و از تون

     آهسته استفاده كنيد.

        · از ارتباط غير كلامي مانند اشاره كردن

     وبكارگيري ژست بدني استفاده كنيد.

        · اگر بيمار سمعك دارد، اورا براي استفاده از آن ترغيب كنيد. وباطري آنرا مرتب چك كنيد

ارتباط با كساني‌كه دچار ضعف بينايي هستند

براي ارتباط بهتر با بيماراني كه به ضعف بينايي دچار هستند بهتر است نكات زير را درنظر بگيريم:

        · از جاپراندن بيمار اجتناب كنيد.

        · با نزديك شدن به بيمار خود را معرفي كنيد.

        · پيش ازادامه صحبت بيمار را از قصد ونيت خود

      باخبر كنيد.

        · از نوار‌هاي كاست ويا تصوير بزرگي از مطالب

      براي ارائه موصوع استفاده كنيد.

        · از صداهاي بلند يا حركات ناگهاني پرهيز كنيد.

        · اگر عينك دارد، استفاده از آن را ترغيب كنيد. آن

      را تميز نگهداشته و نمره آنرا چك كنيد.

نكاتي براي ارتباط بهتر

        · آرام و حمايت كنند باشيد.

        · روي احساسات متمركز شويد نه حقايق.

        · به تون صدا توجه كنيد.

        · خود را معرفي كنيد و بيمار را بانامش خطاب

      كنيد.

        · به آهستگي و روشني سخن بگوييد.

 

        · كلمات كوتاه، ساده وآشنا بكار ببريد.

        · در يك لحظه فقط يك سؤال بپرسيد.

        · براي پاسخ بيمار فرصت كافي بدهيد.

        · از استفاده از ضمائر،, اظهارات منفي وامتحان

      كردن بيمار بپرهيزيد.

        · از روشهاي غير كلامي ارتباط مانند لمس كردن

      و اشاره كردن استفاده كنيد.

        · كمك ومساعدت خود را در صورت نياز پيشنهاد

      كنيد

        · به گونه‌اي صحبت نكنيد انگار كه بيمار در آن

      محل نيست.

        · بيمار را درك كنيد،صبر وانعطاف داشته باشيد.

 

 

برای دانلود” کلیک کنید”